In de voetsporen van Churchill

De ‘King’s Speech’ afgelopen dinsdag in het Amerikaanse Congres was een combinatie van diplomatie, welsprekendheid en (Britse) humor. Het is de moeite waard om deze in zijn geheel terug te zien. Koning Charles was in alle turbulentie van de afgelopen tijd misschien wel de beste pleitbezorger voor de NAVO en de Europese zaak. 

We moeten de krachten bundelen om Oekraïne te helpen dat een sleutelpositie vormt voor het vrije Westen, betoogde hij. Het was opvallend hoe vaak de Britse koning Europa noemde (en niet alleen het VK) in relatie tot de VS. Fascinerend waren de momenten waarop de toespraak werd onderbroken door applaus van de congresleden. De voorzitter en vice-president Vance, achter de koning voortdurend in beeld, stonden daarbij meestal op. Applaus was er doorlopend, bijvoorbeeld bij opmerkingen over de zorgen over het klimaat en de scheiding der machten in een democratie. Wellicht ook uit beleefdheid. Maar kennelijk kun je met wellevendheid nog steeds ver komen in Amerika, niet alleen met felle retoriek. Charles heeft zijn wat fletse reputatie met zijn optreden voorzien van de uitstraling van een leider. President Trump heeft over premier Starmer (niet van de partij bij het staatsbezoek) gezegd dat hij geen Winston Churchill is. Koning Charles is dat, hoewel hij geen politieke functie bekleedt, wel. Hij stapt in diens voetsporen door de Verenigde Staten te (blijven) betrekken bij Europa. Thank you, Your Majesty.